บทที่ 102 ตอนที่ 28.2 คนในร่ม

ติณฑ์ Part

ซ่าาา “ตกจนได้เดี๋ยวผมไปเอาร่มก่อนนะ” สายฝนที่เริ่มหนาขึ้นเป็นเหตุให้ผมต้องเดินกลับไปเอาร่มที่เคาน์เตอร์ แต่มันเหลือแค่คันเดียวเพราะพนักงานเอาไปส่งลูกค้าที่รถเหมือนกัน ร่มเพียงคันเดียวเลยถูกผมถือติดมือกลับมา สายตามองเห็นว่าตรงหน้าผมมีชายหญิงคู่หนึ่งยืนอยู่ไม่ห่างกันนักแต่แผ่นหล...